گل تن

زن هايي كه مثل زعفرانند

goltan — Fri, 20 Nov 2009 18:12:58 GMT

قبل از هر چيزي سر آستين هاي سفيد توجه م رو جلب كرد . بعد هم، ابروهاي پيوسته . هر دو مانتو هايي يك شكل پوشيده بودند . سياه، با كمر بند پهن روي كمرگاه . وقتي مي نشستم، دخترك سمت راستي بازوي سمت چپي را گرفت . پانزده شانزده سالي بيشتر نداشتند. ريز ريز توي گوش هم حرف مي زدند و مي خنديدند . صورت هاي گرد هم شكل، انگشترهاي مرواريد يكسان و روسري هاي آبي ساتن . دوقلو بودند. و اگر هم نبودند، اصرار داشتند كه اين طور به نظر برسند. سمت چپي اما، زيباتر بود . يكي از آن لب هاي سلما هايكي روي صورت ش داشت. و پره هاي بيني كوچك ش شياري خاستني داشت،( از همان ها كه نگار فروزند خودش را كشته كه داشته باشدش و نشده، دماغش شده نك سهره) .همان سمت چپي ابروهاي پر پشت تري هم داشت بر نداشته اما . ريز ريز كه مي خنديدند با كنار دستي من هم حرف زدند . زن جوان مادرشان بود لابد. نيم رخش به من بود. يك خال اضافه تر داشت از دختركان. از زاويه اي كه من نشسته بودم همه چيز ش را داده بود به دو دخترش، الا اين يك خال. فكر كردم پيروز ميدان بوده ماده اي قوي ...سه زنِ شبيه همِ جوان و گرم . حرارت شان فضاي كوچك را پر كرده بود. بوي تن شان قاتي بوي اسپري گرم و ارزان قيمت ،نفس عميقي كشيدم . زن مي شد آدم كنارشان . تنم مور مور شده . حسودي كردم به مردشان . به مردي كه توي خانه ي اين سه زن ست . آدم دلش مي خاهد، در حمام گرم و بخار گرفته اي را كه توي ش وول مي خورند ، نا به هنگام باز كند، بپرسد، ميخاي پشت ت رو بشورم . پستان هاي درشت شان را، فرورفتگي گرد ناف شان را روي برجسته گي شكم نگاه كند، دست بكشد روي پوست كشيده ي ران شان، بوي بخار حمام را توي سينه كند و بعد در برود . به آن مرد فكر مي كنم جلوي چشم ش، اين سه زن در هم مي لولند . يكي پاي ديگ و ديگچه ي تفلون روي اجاق قيمه بار مي كند، آن يكي اس ام اس ش را مي فرستد و اين يكي هم چاي ريخته، لابد وقتي خم مي شود تا قندان را بر دارد مي تواني شياار پوست بين دو پستان را رد بگيري تا سينه بند توري و گلي رنگ ش . همه ش به آن خانه فكر مي كنم كه گرم ست . به آن پنج شش بسته نوار بهداشتي كه در ماه مصرف مي شود . نبات و زنجبيلي ي كه در چاي حل مي شود. چشمك خندان مادر به پدر كه اين دختره باز اونجوري شده برو از عباس آقا نوار بگير حواست باشه بالدار بگيري . وقتي نگاه شان مي كنم نمي شود به سينه هاي رگ كرده شان هنگامي كه از نگاه هاي عاشقانه پسركي دراز و بد شكل حرف مي زنند فكر نكنم . زن هايي كه كنارشان آدم زن مي شود . زنهايي كه مثل زعفرانند . زود عرق مي كنند . تاپهاي قرمز و دامن هاي گلدار مي پوشند . پستان هاشان لابد طعم هلو مي دهد حسودي مي كنم به مردها ...

goltan — Wed, 18 Nov 2009 16:21:38 GMT

کلن این روزها دست به کار درز گرفتن م . سبیل گذاشته ام که از زیر ش بشود چیز هایی را رد کرد که حرف مردم دل م را انگشت نکند. حال م اما خوش ست . خودم را می خورم که گاهی هم تلخی خوش ی دارد خیال کن که ودکا ... کلن به از دیروزم گرچه بیش از دیروز آدم "خبردار" ی شده ام

مرغان دریایی

goltan — Fri, 16 Oct 2009 03:24:18 GMT

... هر جا كه آرام باشد مي آسايند .

همانند چیزی نیستند. در ماسه های دور دست هم

ماوا می گیرند، نیز در آثار نویسندگان ، در پناه آفتاب و در اوقاتي كه دريا و ماسه ها از نيرويي پنهان بي جنبش اند .

بحر مكتوب مارگريت دوراس . برگردان قاسم روبين ...

آیا دوباره گیسوانم را در باد شانه خواهم زد ؟

goltan — Wed, 14 Oct 2009 04:55:07 GMT

يكي يه دل گنده اي يه بي معرفتي لابد ، يه گوشه ي تاريخ كه كِي يا كجا، گفته : "باشه! به ما كه مي گذره "( و در ادامه ش اينه كه مثلن تو برو خود را باش يا روسياه مي شي جلو مرور زمان و ...) . هيچي! مي خام بگم كه نه ! هر چي زور مي زنم نميگذره به من . نه با حرف هاي راه و بي راه ي كه نثارت مي كنم نه با دشمن اي كه با خودم مي كنم و نه با اون جمله هاي اكستراعاشقانه اي كه برات نصفه شب ها اس ام اس مي كنم نه با وبلاگ نويسي نه با خابيدن با آدم ديگه . نه با مرور تلخ ي بعضي لحظات بي مهري ت .نه با هيچ چيزي نمي گذرد به من . نمي گذرد اين لحظات تلخ ِ سنگين ِ گه. نمي گذرد . فريز شدم در لحظه اي كه پام رو از آستانه در خونه گذاشتم بيرون و پرسيدي "داري من رو ميذاري ميري" ؟ شب/روزهمه ش شده اون لحظه، اون قدم ه ... مُردم انگار توي اون لحظه. و باور نمي كنم ...

از گودر تا بایرامعلی

goltan — Fri, 02 Oct 2009 12:07:28 GMT

این متن نقل قولی ست از این پست بایرامعلی یافته شده در گودر که از فرط هم دلی مسکون ش کردم این جا

لااقل یکی ، یک نفرتان دیگر غم نداشته باشد توی دل نوشته هایش . وقتی می گوید عشق ، لِرد تلخ تردید و ترس نماند توی کام آدم . یکی داستانی بگوید از خودش ، خود واقعیش . نه رویایش نه خوابش نه آرزو و خیالش . بگوید از کسی که آمده و مانده ، که می آید تا بماند . از کسی که قصه ای را شروع می کند و می رود تا کلام آخر . کسی که قصه را شروع می کند برای نوشتن قصه تا ته ته همه دنیا . شروع می کند برای بودن ، برای بودن ، برای بودن ...

لااقل یکی ، آی یکیتان گریه نکند وقت دل گفتن ، وقت دل نوشتن ، وقت دل... . یکی بگوید که انتظارش به سر آمد دیگر ، وقتش شد . یکی بگوید که اگر منتظر است اما انتظارش به دری بند است که باز می شود به زودی و حتم و صورتی هویداست در پشت آن که میشود با خیال راحت بوسیدش و چروکهای ریز خنده را از کنار چشمهایش با سرانگشت باز کرد و در چشمهایش خندید . یکی از ساعتی بگوید که وداعی در کار نیست در آن ، که به رسم قدیم " به زودی دیدارها تازه میشود " ... . یکی ، یک نفرتان بگوید که درست شد ، که به انجام رسید ، خیر شد ، به خیر ختم شد .

کسی ، جایی باید منتظر آدم باشد ، درست . اما انتظار هم باید به سر آید نه ؟. خود آدم هم باید برود و برسد به جایی که اسمش خانه است نه ؟ و خانه همان جایی است که درش باز میشود به دست کسی که می تواند تو را ببوسد و چروکهای ریز خنده را از کنار چشمهایت به سرانگشت باز کند و چشمهایش بخندند...

پی نویس : ...

goltan — Tue, 29 Sep 2009 08:18:15 GMT

مرغان شگفت

كه منقار به مه مي ساييد

دل من

شكار صبحگاهي تان

آماده ست

...

خرمن ها در آفتاب .هوشنگ چالنگي

به بيست شهريور هشتاد و هفت. "همان جا " صيد پي صياد رفت

goltan — Sun, 20 Sep 2009 17:40:37 GMT

نمي شود . بعضي صورت ها را نمي شود با چشم ديد . نمي شود به تماشا نشست. بايد سر انگشت كشيد بر پوست ش . آرام . نفس ت كه بند آمد، وقتي چشم هاي ت خيره مانده توي چشم ها، بايد سرانگشت هاي ت آرام بلغزد روي رطوبت پلك ها. و بعد، آرام سبابه ت راه باز كند تا گوشه ي نايافته هنوز، بين بيني تا چشم هاش . همان جا بماند . نمي شود. با چشم نمي شود. بايد پوست انگشت ت آرام آن تنگي و آن شيار بالاي لب حس كند هما ن جا كه لب و بيني باهم انگار، دست به يكي كرده اند تا گود اي بسازند، كه لب هاي ت همان جا، جان دهد ... لب هاي برخي صورت ها را نمي شود تماشا كرد... آرام دست مي كشي جايي خط اي گود هست، بين لب تا چانه. كه پوست سر انگشت ت همان جا داغ مي شود. چنان داغ كه همه تن ت در جا ذوب ميگردد. وقت ِ لب هاست حالا. كه ببوسد . بايد با لب ها ديد برخي صورت ها را . آرام آرام آرام . زبري شبانه شان را. گودي گونه را . رطوبت پلك ها را بايد مزه كرد . نمي شود نشست و تماشا كرد. به بيست شهريور قسم كه نشد كه نشد ...

پی نویس : دربه در تر از این کرگدن؟

آگهي فروش چند نفر نقاشي ِ كرگدن

goltan — Tue, 15 Sep 2009 17:39:18 GMT

اين يك آگهي ست . منظورش هم اين ست كه دوستان م را آگاه كند كه مجموعه ي كرگدن هاي م را، درست ش اين ست كه نقاشي هاي م از كرگدن را، گذاشته ام براي فروش . مطمعنن اگر نگه شان دارم ( تابلو ها را ) تا در نمايش گاه به فروش برسانم با قيمت بالاتري فروخته خاهد شد . پس اين موقعيت، اكازيون ست . به پول ش احتياج دارم. و هم اين روزهاست كه اگر پول ي دست م نرسد مجبور شوم كارمندي كنم ( اگر كار پيدا شود تازه ش ) و نقاشي الفاتحه ! پس دل مي كنم از كرگدن ها . قيمت ها مناسب ست و توسط سه نفر از نقاش هاي شناخته شده قيمت گذاري شده . عكس آثار و قيمت شان را هم، فعلن گذاشته ام توي فيس بوك . چند تا سي دي هم از عكس ها پرتاب كردم اين سو و آن سوي دنيا . تورنتو و لندن و كلن . حالا شما هم اگر خريدار هستيد يا دوست و آشنايي داريد كه از نقاشي توقع اي وراي گربه ي كمال المك روي مخمل سياه دارد ، لطف كنيد كارهاي من را ببينيد يا معرفي كنيد . بنده الان يك فروشنده ام . براي اطلاع از جزييات هم ايميل م و كامنت دوني اين جا و فيس بوك و شماره ي تلفن م هست . به اين پست من لينك بدهيد ويك نقاش را از خطر كارمند شدن نجات دهيد...

پي نويس : مسلمن عكس هاي توي فيس بوك كوچك شده و از كيفيت رنگ اثر كاسته . مي شود كه كارها قبل خريد ببينيد.

بعدهم : آدم خوش حال میشه یه ایرونی یه نقاشی بخره پس به خریدار ایرانی داخل مملکت تخفیف می دم

لینک تصویر نقاشی ها در فیس بوک ( فعلن بلاگفا ارور میده نمیشه جا کلیک بذارم ) اون ته پيوندها هم لينك ي گذاشتم كه اميدوارم درست كار كنند

http://www.facebook.com/home.php?ref=home#/album.php?aid=35282&id=1416692838

نه که یه نقاش بگه

goltan — Sat, 12 Sep 2009 15:23:18 GMT

قرمزی هست به اسم "قرمز شقایق" ای

آن‌سوتر انسانی ایستاده که کشته... ترسناک‌ترین اتفاق زمین، هولناک‌ترین و مخوف‌ترین وحشتِ جهان. نه وحشت این‌که او می‌تواند بکشد، نه، بل هول این‌که او توانِ کشتن دارد. او می‌تواند شلیک کند بی‌آن‌که قلب‌اش از کار بایستد، بی‌آن‌که چشم‌هایش از حدقه بیرون بزنند، بی‌آن‌‌که نفس‌اش بند بیاید، ... ساسان عاصی را این جا بخانید : قسم به چشم های سرخ ات

اعترافات یک کرگدن

goltan — Tue, 08 Sep 2009 13:28:08 GMT

خبر ها مث سگ هاي هار، ول ند اطراف آدم . بي دفاع در برابرشان . مي پرند، زخم مي زنند . و هنوز جاي زخم دندان اين يكي خوب نشده، بعدي مي افتد به جان م . همه جا پر شده از اين سگ هاي هار ...

خاب ديدم زمين بايري ست بي ته . خاب م انگار خاكستري بود هر چه يادم هست خاكستري بود . ايستاده بودم به تماشا . جسدم با چادري خاكستري توي نايلوني پيچيده بود . چند تا گور هم روي زمين بود . نه از اين قبر هاي از پيش آماده با رج آجر و سيمان نه . از آن گورهاي توي فيلم ها بود . چاله اي مستطيل، كنده شده ميان خاك و كلوخ خشك و سياه . ايستاده بودم بالاي سر لاشه ام . قيافه ي منِ مرده، چيزي شبيه مجسمه ي ياد بود بارلاخ بود . چيزي قشنگ بود . جسدم را چند آدم كه نمي شناختمشان هي از گوري به گور ديگر مي انداختند .من نگاه مي كردم كه و جسدم ميان خاك ها غلت مي خورد و باز از نو بلندش مي كردند مي انداختند توي گور بعدي ... گور به گور شده بودم ... نمي شود بگويم كه چقدر چقدر ترسيدم . ترسيدم... هنوز مي ترسم

پي نويس : دل م مي خاهد كه اين پوست كرگدن را درآورم. زن بشوم . دوست دارم مردي باشد با دست هاي بزرگ و سينه ي فراخ . من دخترك باشم سر برسينه ش بگذارم و اشك بريزم ... قلبش آرام بزند و محكم . راستش را، يك بار و براي هميشه به ش بگويم . بگويم كه روان م ديوانه شده، گور به گور شده، از اين دربه دري. و او مرد باشد و آرام هنوز. و بماند . دست هايش ميان موهاي من و سرم روي سينه ش . و قصه تمام نشود كه نشود ...