تبليغاتX
گل تن
 

 

 

 

  

 

مرا :                                         

                                   

گاهی       کمان ‹ سازی     گهی  تیر‹

                                                                    مولانا

 

 

 

 

 

تصوير: رنگ و روغن روي كاغذ.۴۵*۷۰ سانتي متر . مهر۸۷ را اين جاببينيد

+ نوشته شده در  Sat 14 Mar 2009ساعت 8:30 PM  توسط گل تن   | 

 

 

 

به لا به لاي انگشتان م حسودي مي كنم  › كه ‹  تاب تاب مو هاي ت را باز مي كنند . كار را تا جاي باريك مي كشد آن زاويه زيباي لب تا چانه ت  تا  ^ ^ ^ ببويم ميان سينه ت را ، وقتي لَخت خابيده ميان ملافه ي آبي ... سلول سلول سلول مي شود پوست صورت م ، حرارت ش جا مي ماند توي گوي دست ت . بو كن ! تو مي چرخي نه من! ميان كبودي پيداي رگ هاي م روي پوست م زير پوست م كنار پيراهن م . كاش زبان ت باش م ميان كام ت براي تو با تو گوشه ي تن ت همراه ت ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

 

 

+ نوشته شده در  Fri 6 Mar 2009ساعت 9:18 PM  توسط گل تن   |